នៅបេងហ្គាល់ កម្មករជញ្ជូនឥដ្ឋដោយទូលនៅលើក្បាល ដោយពួកគេតម្រៀបឥដ្ឋនៅលើក្បាលរបស់គេដោយខ្ លួនឯង បន្តគ្នាឡើងលើបន្តបន្ទាប់មួយអស់ដៃតែម្តង។ លុះត្រាតែដៃរបស់គេដាក់ឥដ្ឋលើក្បាលលែងដល់ ទើបគេឈប់។ ពួកគេធ្វើការដោយប្រើក្បាលរបស់ពួកគេធ្វើជារទេះដឹកជញ្ជូនឥដ្ឋយ៉ាងហោចណាស់ 50 ផោន ឬ 23kg ក្នុងមួយលើក។
តាមពិតទៅ នេះគឺជាឡឥដ្ឋមួយកន្លែងនៅក្នុងប្រទេសបង់ក្លាដែស ដោយឥដ្ឋនៅទីនេះមានទំហំធំណាស់ ឥដ្ឋមួយដុំមានទម្ងន់រហូតដល់ 5 ផោនឯណោះ។ ជាមធ្យម កម្មករម្នាក់អាចជញ្ជូនឥដ្ឋបានពី ១០ ឬ ១២ ដុំក្នុងមួយលើក ហើយយ៉ាងហោចណាស់ក្នុងមួយថ្ងៃ ពួកគេអាចជញ្ជូនបាន ១៥០ ជើងឯណោះ។ គិតជាមធ្យម ពួកគេអាចរកបាន ១៥ ដុល្លារក្នុងមួយថ្ងៃ។
ប៉ុន្តែច្បាប់នៅទីនេះ គឺតម្រូវឲ្យកម្មករដាក់ឥដ្ឋបានត្រឹមតែ 10 ដុំប៉ុណ្ណោះ ព្រោះបើដាក់ច្រើនជាងនេះ នឹងធ្វើឲ្យ ពួកគេឆាប់ទ្រុឌទ្រោមកម្លាំង។ ការប្រើក្បាល ដើម្បីជញ្ជូនវត្ថុធ្ងន់បែបនេះ គឺមានហានិភ័យខ្លាំងណាស់ដល់ សុខភាព បូករួមនឹងការធ្វើការងារក្រោមកំដៅថ្ងៃ មានធូលីដីច្រើនថែមទៀតនោះ វាបានធ្វើឲ្យកម្មករបាក់កម្លាំង និងពិបាកដកដង្ហើម។ បើមើលបាតដៃរបស់ពួកគេវិញ គឹសុទ្ធតែស្នាមក្រិន និងជាំ ដោយសារពួកគេភាគ ច្រើនមិនពាក់ស្រោមដៃទេ។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យកម្មករសប្បាយចិត្តបំផុត គឺថ្ងៃបើកប្រាក់ខែ។ ជាធម្មតា ពួកគេបើក ប្រាក់ឈ្នួលរបស់ពួកគេរៀងរាល់មួយសប្តាហ៍ម្តង ដែលថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃដែលពួកគេទទួលបានរង្វាន់ក្រោយ ពីការខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើការពេញមួយសប្តាហ៍។
Comments
Post a Comment